รอบรั้วภูธรนิวส์: นายบัญชา เดชเจริญศิริกุล สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบบัญชีรายพรรคท้องที่ไทย นำเสนอขออภิปรายเกี่ยวกับกระทรวงพาณิชย์ เกี่ยวกับการใช้งบประมาณตามโครงการต่างๆ

วันที่ 21 มีนาคม 2567 นายบัญชา เดชเจริญศิริกุล ส.ส. แบบบัญชีรายชื่อท้องที่ไทย ได้ขออภิปราย เรื่องเกี่ยวกับกระทรวงพาณิชย์ ในการใช้งบประมาณตามโครงการ ต่างๆที่ผ่านมา เช่นโครงการรับจำนำข้าว และโครงการประกันรายได้ ที่ต้องใช้งบประมาณในแต่ละปีนั้น ประมาณ 8 หมื่นล้าน หรือ 9 หมื่นล้าน หรือในบางปีเป็นแสนล้าน ก็มี โดยทั้งโครงการรับจำนำ และโครงการประกันรายได้ เนื่องจากต้องจ่ายส่วนต่างให้กับเกษตรกร และสิ่งที่น่าเป็นห่วงคือมีการถูกตัดงบประมาณไป โชคดีที่ราคาข้าว ข้าวโพด หรือมันสำปะหลัง ยังมีราคาที่ดีอยู่ แต่หากทางประเทศอินเดียเปิด การขนส่ง ออกข้าวเมื่อไหร่ มีผลกระทบต่อเกษตรกรของประเทศเราโดยทันที ในส่วนโครงการรับจำนำข้าว มีข้อกังวลที่พูดกันมาตลอด ตรงนี้ นายบัญชา เดชเจริญศิริกุล ได้อธิบายเพิ่มเติม เกี่ยวกับขั้นตอนในการจำนำข้าว เมื่อเกษตรกรนำข้าวมาจำนำที่โรงสี โรงสีมีหน้าที่ส่งเข้าคลังและจากนั้น อกส. มีหน้าที่ประมูลขาย ตามเปอร์เซ็นต์ ของข้าวแต่ละเกรด ซึ่งประกอบด้วย ข้าวเหนียว ข้าวเจ้า ข้าวหอมมะลิ ก็จะได้ราคาดี ส่วนข้อเสียในโครงการรับจำนำข้าวคือ เจ้าหน้าที่ของกรมการค้าต่างประเทศได้ออกใบ p.o. ขาย ร่วมกับเอกชน ที่เป็นข่าวถูกดำเนินคดีนั้น ในเมื่อมี การรับประทาน ทาง คสช. ได้เข้าดำเนินการเกี่ยวกับ เรื่องข้าว ก็ทำให้รัฐเกิดความเสียหายอีกเป็นแสนล้าน จากการ ขายข้าว ซึ่งการขายข้าวเป็นวิธีที่ผิดแปลก และผิดปกติในประเทศไทย ไม่เคยมีการ ทำแบบนี้มาก่อน ในการทำงานของกระทรวงพาณิชย์ เท่าที่ ยังไม่เห็นการแบ่งเขตข้าว ออกเป็นเกรด A เกรด B เกรด C การที่ คสช. ขายข้าวไป ทำให้เกิดความเสียหายเป็นแสนล้าน มาจากการขายข้าวเกรด A เกรด B ขายเพื่อบริโภค เกรด 4 ก็ทำ การขายเป็น เอเทนนอล หรือไปทำปุ๋ย ซึ่งจริงๆแล้วข้าวเกรดซี ยังเป็นข้าวที่ดีที่มีคุณภาพสามารถบริโภคได้ แต่ขบวนการตรวจสอบในการ นำเข้าจาก คลังแล้วนำไปใส่ไว้ในตู้คอนเทนเนอร์ ที่อกส.และ อตก. มีการนำตัวอย่าง ให้ข้าวเสียก่อน เมื่อมีการตรวจสอบ จึงกลายเป็นข้าวเสีย ทั้งหมด แล้วก็แจ้งว่าข้าวเขตซี ก็เขียน TOR. กันไว้ว่า ห้ามบริโภค ให้บริโภคโดยเฉพาะสัตว์ หรือทำปุ๋ย เท่านั้น ก็เลยทำให้ราคาข้าว จากกระสอบละ 1,000 ถึง 2,000 บาท มาขายเหลือกระสอบละ 300-400 บาท แต่ผลเสียไปตกกับคลังทั่วประเทศ ที่ได้รับความเสียหาย กับการที่ ให้เช่าคลัง เพราะที่ให้เช่าคลัง อยู่ที่ กระสอบละ 2 บาท แต่ต้องรับผิดชอบกับราคาที่ คสช.นำข้าวไปขาย ในราคาถูก แต่เท่าที่ทราบ มาเข้าไม่ได้นำ ไปขาย เพื่อทำเอทานอล หรือไปเผา แต่จริงๆแล้วข้าวส่งออกได้ทั้งหมด ซึ่งหลายคนเข้าใจกันไปคนละทางอย่างเช่น ข้าวในโครงการรับจำนำ ปี 2556 ถึง 2557 อยู่ในสภาพดีมาก ก็ยังถูกขายไปในราคาข้าวเกรดซี และขายเป็นอาหารสัตว์ ข้าวที่อยู่ในโกดัง ซึ่งระบุ เป็นเกรด C ซึ่งขายไปเมื่อประมาณ 5 ปีก่อน ที่ขายไปในราคากระสอบละ 300-400 บาท แล้วนำมาวนกลับมาขายในระดับต่างประเทศ ในราคากระสอบละ 1,400-1,500 บาท ก็ได้กำไร มากมาย ของคนที่ประมูลไป แต่ก็เป็นความโชคดีของประเทศไทย ที่ยังคงมีหลักฐานให้เป็นที่ปรากฏซึ่งตอนนี้มีหลักฐาน อยู่ที่จังหวัดสุรินทร์ ที่รองนายกเข้าไปตรวจ สอบดู เมื่อวันที่ 14 ที่ผ่านมาที่จังหวัดสุรินทร์ เป็นข้าวหอมมะลิที่เก็บไว้ถึง 10 ปีแล้ว และยังมีอีกโกดังที่จังหวัดกำแพงเพชร เป็นข้าวปี 2 555 ประมูลปี 2563 ออกเข้าปี 2566 เป็นเวลา 12 ปี ก็ยังขายได้กิโลละ 2 บาท ดังนั้น กระทรวงพาณิชย์ควรได้รีบนำข้าว ที่จังหวัดสุรินทร์มาประมูลขายในช่วงเวลานี้ ซึ่ง ผมมีความเชื่อว่า กระสอบต้องขายได้ราคา 2,000 บาทขึ้นไปแน่นอน เพราะตอนนี้ข้าวขาวราคาอยู่ที่ 2,000-2,100 บาทอยู่แล้ว ซึ่งจากรณรงค์พื้นที่ของรองนายกยืนยันว่า ข้าวยังคงรับประทานได้ ข้าวยังมีคุณภาพดีให้รีบขายโดยเร็วเพราะยังมีราคาดีอยู่ จึงขอฝากไปยังกระทรวงพาณิชย์ในส่วนของคนที่เดือดร้อนถูกดำเนินคดี ในเรื่องโครงการรับจำนำข้าวอีก 1,000 ถึง 2,000 คดี ที่พวกเขาเหล่านั้นไม่ได้กระทำความผิด แต่เป็นกระบวนการที่ผิดปกติทำให้พวกเขาเดือดร้อนมีผู้ประท้วง สรุปสุดท้ายอยากให้กระทรวงพาณิชย์รีบนำออก ขายเพื่อให้ได้เงินมาชำระ ค่าเช่าคลัง และค่าใช้จ่ายต่างๆ เพื่อให้ได้เงินกลับคืนมาอีก 2-3 ร้อยล้าน